تبليغاتX
نسل سوخته



اینک چشمی بی دریغ که فانوس اشکش

شوربختی مردی راکه تنها بودم و تاریک       لبخند میزند.....

آنک منم که سر گردانی هایم را همه

تا بدین قله پیموده ام

آنک منم پا بر صلیب باژگون نهاده

                                              با قامتی به بلندی فریاد

 

آنک منم میخ صلیب از کف دستان به دندان بر کنده.....

 

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 15:29 توسط بازنده |